Op 'n dag sta ik met de wind in mijn gezicht
En mijn winterjas dicht
Op de pier naar de horizon te kijken
't Zout likkend van mijn lippen
Koester ik het verlangen
Mijn handen te warmen
In een damesnek

Roept er iemand zacht mijn naam
Ik draai me om
En kijk zo'n twaalf jaar terug
Zij stond bovenop het duin
Gekleed in gele blouse en zwarte rok
rolde ze plotseling naar beneden
In de val schoof haar rok omhoog
En ik zag haar witte vlees

Nu lig ik met haar op het strand
En schuift ze zelf haar rok omhoog
Maar ik ren naar huis
Verlangend naar het avondeten

Op 'n dag sta ik met de wind in mijn gezicht
En mijn winterjas dicht
Op de pier naar sirenes te luisteren
Opeens schreeuwt ze uit de verte
Uitzinnig van geluk
The Beatles zijn in Oud-IJmuiden