En dan schrikt ze wakker Van moeder's laatste zoen Die ze haar nog geven kan Op een Pools perron En dan schudt ze wakker En hoort dezelfde taal Die even leek verdwenen Nu weer in 't journaal
refr.: Ze zijn terug, en niet terug gefloten Hetzelfde slag, dezelfde vlag, hetzelfde lied Ze zijn terug, en niet terug gefloten Dezelfde steen, en toch nog weer gestoten Dezelfde steen
En dan schrikt ze wakker Van de schop in haar gezicht Van vader's koude handen In 't hok waarin ze ligt Nog heel vaak schrikt ze wakker En wordt uitgemaakt voor zwijn Soms worden dromen waar Te waar om mooi te zijn